Drodzy Przyjaciele!

Pochodzimy i mieszkamy w Oświęcimiu - w miejscu o trudnej historii, znanym pod nazwą Auschwitz. Uczestniczyliśmy w spotkaniach organizowanych przez Centrum Dialogu i Modlitwy, w ramach których studiowaliśmy tematykę obozową oraz słuchaliśmy relacji Świadków tamtych czasów. Jesteśmy wdzięczni za te spotkania, co wyraziliśmy razem z naszymi niemieckimi i austriackimi kolegami pisząc listy do byłych Więźniów z okazji 60 rocznicy wyzwolenia obozu Auschwitz-Birkenau.

Przyszło wiele pięknych odpowiedzi, z których fragmenty chcielibyśmy w tym miejscu Wam zaprezentować. Posłuchajcie opowieści o cierpieniu, śmierci i bólu, ale jednocześnie o nadziei i wierze tych, którym przyszło przetrwać obozowe piekło i ku czci tych, którzy sami przemówić już nie mogą...Niech te słowa staną się świadectwem i drogowskazem w budowie "cywilizacji miłości"...

Krótko o historii obozu:

Auschwitz stał się dla świata symbolem terroru, ludobójstwa i Holokaustu. Utworzony został przez hitlerowców w 1940 roku w okupowanym Oświęcimiu przemianowanym na Auschwitz. Początkowo w obozie więzieni byli i ginęli Polacy. Później osadzono w nim również radzieckich jeńców wojennych, Cyganów oraz więźniów innych narodowości. Od 1942 roku obóz stał się miejscem największego masowego mordu w dziejach ludzkości, dokonanego na europejskich Żydach, w ramach hitlerowskiego planu całkowitej zagłady tego narodu. Ogólną liczbę ofiar Auschwitz szacuje się na 1,1 do 1,5 mln ludzi. Większość, przede wszystkim masowe transporty Żydów przywożone od 1942 roku, zginęła w komorach gazowych Brzezinki. Uczcijmy ich minutą ciszy...

Niech przemówią Ci, którym dane było przeżyć...

Ilustracja I: O cierpieniu i obozie

Żydowskie kobiety i dzieci po selekcji w drodze do komór gazowych KL Birkenau

"Okrucieństwo wojny przechodziło granice ludzkiego pojęcia i poznania. Naziści niemieccy zbudowali fabryki śmierci - obozy koncentracyjne, miejsca poniżenia i zagłady, gdzie wśród nieopisanych mąk psychicznych i fizycznych ginęli ludzie".

"Na rampie w Oświęcimiu następuje selekcja. Matka nie chce oddać dziecka. W tym samym dniu zostaje wraz z nim uśmiercona i spalona w krematorium. (...) 21 stycznia 1944 roku Ojciec ginie zagazowany i spalony w krematorium. Trudno jest opisać, w jak tragicznych warunkach współwięźniowie ginęli, gnani po bezdrożach, bez jedzenia i picia, bici i maltretowani, zastrzeleni, wrzucani do rowów. (...) Ginęli w komorach gazowych oraz od kul i uderzeń kija tylko dlatego, że byli Żydami. "Lekarz" Józef Mengele, kierujący w obozie selekcją, decydował wskazaniem palca, kto może jeszcze żyć, a kto musi zginąć".

Ilustracja II: O nadziei

"Nigdy nie traciłem nadziei".

"Pamiętam ich miłość wzajemną, czepianie się najbardziej nikłych iskier nadziei na możliwość przetrwania, zachowania swego człowieczeństwa w warunkach piekła na ziemi, uratowania najdroższych."

Ilustracja III: O wierze

"Pamiętam ich wiarę w lepszy świat, upragnienie życia - i resztkami sił, umierającymi oczyma przekazywane błagania o pamięć o nich, że kiedyś tu byli wśród nas, ludzi, i tak bardzo pragnęli być, istnieć na tym świecie".

Rampa, na której dokonywano selekcji przybyłych na zagładę Żydów (1944)

"W obozie straciłem kontakt z Bogiem".

"Ci, którzy wierzą w Boga, nie mają nigdy do Niego żalu".

Ilustracja IV: Wnioski

"Z głębi naszych umęczonych serc wyrywa się od dawna zduszony krzyk. Nigdy więcej nie dopuścić, aby taki obłąkany scenariusz miał się powtórzyć gdziekolwiek i w stosunku do kogokolwiek. Skuteczną barierą musi być przekazanie młodym pokoleniom bagażu naszych tragicznych doświadczeń wraz z gorącym apelem, aby działali tak szeroko, jak jest to możliwe w kierunku oczyszczenia umysłów ludzkich z bakcyla nietolerancji, nienawiści".

"Auschwitz stał się symbolem Holocaustu i o tym świat nie może zapomnieć. Musimy o tym głośno mówić młodzieży, dla której obóz oświęcimski jest już tylko muzeum. Należy młodym uświadomić, że to ludzie ludziom zgotowali taki los".

Ilustracja V: Prośba do młodzieży

Selekcja transportu przybyłych na zagładę Żydów węgierskich (1944). W tle brama Birkenau

"Nie przestańcie być świadkami tych, którzy zginęli"

"Wykreślić trudne fakty z pamięci zbiorowej i jednostki jest po prostu niebezpieczne. Bez przeszłości nie ma przyszłości".

"Młodym zaś, kiedy na początku 3-go tysiąclecia stara Europa się jednoczy, kiedy otworzyły się granice, kiedy dzięki nowoczesnym środkom komunikacji zmniejszają się odległości, chciałabym przekazać: spotykajcie się, żeby się lepiej poznać, rozmawiajcie ze sobą, żeby się lepiej rozumieć, uczcie się szanować innych, nawet jeśli ich wygląd i sposób myślenia są inne od Waszych, a dzięki temu, żebyście nie musieli przeżywać dramatu naszego pokolenia".

"Nie dopuśćcie do tego, by nienawiść znalazła miejsce w Waszych młodych sercach. Kochajcie ludzi bez względu na kolor ich skóry, rasę, wierzenie czy zapatrywania polityczne".

My, ludzie młodzi, którzy wkrótce będziemy mieć duży wpływ na losy świata i, jak powiedział Jan Paweł II, to od nas w dużej mierze zależeć będzie przyszłość, obiecujemy tym wszystkim ludziom, którzy cierpieli i umierali w obozach koncentracyjnych, iż będziemy pamiętać o historii, przekazywać ją kolejnym pokoleniom, wyciągać z niej wnioski i starać się nie popełniać tych samych błędów z przeszłości, które doprowadziły do potwornych tragedii. Tylko wtedy świat stanie się miejscem, gdzie panuje Radość, Miłość, Sprawiedliwość, Pokój i Wiara.

Młodzież z Oświęcimia

Projekt powstał w Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu. Na stronie internetowej Centrum można znaleźć więcej tekstów, np. z korespondencji między młodzieżą a Świadkami czasu.

Światowe Dni Młodzieży w Kolonii - wybór zdjęć