Zacznijmy od wojen. Dobrze wiemy, że nie jest to nowe zagrożenie, gdyż konflikty zbrojne towarzyszą ludzkości niemal od początku dziejów. Jednak wraz ze zmianą epoki zmienia się także charakter wojen. Nie zmienia to faktu, że świat nie zmierza ku dobremu, jeśli ludzie wciąż są zdolni mordować się nawzajem. Każda wojna jest inna, ale niezależnie od użytej broni, czy przyczyny, która ją wywołała, niesie za sobą śmierć i zniszczenie. Wciąż żyjemy w cieniu konfliktów zbrojnych, które nadal stanowią poważne zagrożenie. Musimy, chociaż postarać się to zmienić. Organizujmy spotkania, rozmawiajmy o problemie wojny, przeprowadzajmy akcje ukazujące ludziom jak wygląda życie tych, którzy żyją w kraju opętanym wojną. Może uda nam się zapobiec wybuchom kolejnych konfliktów zbrojnych i zakończyć trwające. Należy szerzyć wśród młodego pokolenia przekonanie, że wojna nie prowadzi do niczego dobrego i nie pomaga ona w rozwiązywaniu problemów a tylko je pogłębia. Jako państwo nie powinniśmy wysyłać naszych żołnierzy na wojny, które nie wiążą się z obronną naszej ojczyzny przed zagrożeniem.

Warto poruszyć kwestię epidemii AIDS, która w XXI wieku jest problemem niemal tak poważnym jak zagrożenie wojną. Choroba ta dotyka najczęściej młodych ludzi i jest wielokrotnie konsekwencją popełnionych życiowych błędów czy młodzieńczych szaleństw. AIDS rozprzestrzenia się obecnie w przerażającym tempie i pojawia się we wszystkich zakątkach kuli ziemskiej. Dla wielu chorych przekreśla ona życiowe plany, odbiera sens egzystencji, a nawet jest wyrokiem śmierci. Coraz trudniej się jednak ustrzec przed AIDS, gdyż styl życia i tempo nie dają nam możliwości zastanowienia się, co jest dobre a co złe. Zastanówmy się jednak nad tym. Musimy poszerzać naszą wiedzę na temat AIDS. Pomóc w tym mogą przeprowadzane akcje dotyczące AIDS lub spotkania z lekarzami na forum szkoły lub nawet miasta. W szkołach możemy promować bezpieczne życie. Na lekcjach z wychowawcą zastanawiać się, czy zawsze związek dwojga młodych ludzi musi opierać się na seksie lub być z nim nieodłącznie związany. Jeżeli zaś chcemy współżyć ze swoim partnerem zastanówmy się czy wszystko o nim wiemy. Czy jest on zdrowy? W Europie coraz częściej dwoje kochających się ludzi przed rozpoczęciem współżycia pytają siebie wzajemnie czy badali się na obecność wirusa AIDS, jeżeli nie to wspólnie idą na badania! Tak powinno dziać się i w Polsce! Nie bójmy się tego tematu, rozmawiajmy o tym z bliskimi, w szkołach, ze znajomymi. To my możemy zatrzymać tą epidemie poprzez zachowanie rozsądku w podejmowaniu ważnej decyzji, jaką jest współżycie z partnerem! Tu chodzi o nasze zdrowie i zdrowie przyszłych pokoleń.

Ważnym problemem dzisiejszego świata są prowadzone przez Iran badania nuklearne oraz próby atomowe. Wszyscy dobrze wiemy, czy to z lekcji przysposobienia obronnego, czy też innych źródeł, jakie są skutki wybuchu bomby atomowej. My młodzi nie pamiętamy wybuchu w elektrowni atomowej w Czarnobylu, ale liczne źródła przedstawiają nam skutki tej katastrofy, które odczuwalne są do dnia dzisiejszego. W świetle takiego zagrożenia, jakim są ataki nuklearne powinniśmy zastanowić się czy jest sens budowania kolejnych elektrowni atomowych w celu zdobywania energii. Aby zapobiec tworzeniu kolejnych elektrowni promujmy w naszych szkołach inne sposoby zdobywania energii, np. poprzez wykorzystywanie energii słonecznej, wiatru czy wody, a nawet otaczającej nas atmosfery. W celu promowania tych źródeł energii przeprowadzajmy akcje w naszych miastach i szkołach, przekonujmy mieszkańców, że dzięki temu ochronimy nasze środowisko, ale także i świat wraz z ludzkością.

To wszystko jest słuszne. Musimy zapobiegać wojnom, zahamować epidemię AIDS, wstrzymać badania i próby nuklearne, ale najpierw musimy zacząć od zmieniania samych siebie.

Coraz częściej wśród młodych ludzi pojawia się przekonanie: „Mnie to nie dotyczy, więc nie będę się tym interesował, a tym bardziej nie będę się przejmował. Nic nie będę w tej sprawie robił, bo i tak to nic nie da, a zmarnuję przez to swój cenny czas.” Ale czy na pewno to nas nie dotyczy? Taka obojętność na drugiego człowieka powoduje wywoływanie wojen, konflikty i nietolerancje na tle rasowym i religijnym. To m.in. obojętność na drugiego człowieka przyczyniła się do rozprzestrzenienia się wirusa AIDS. Zastanówmy się jak by to było gdyby wojna trwała u nas a nie np. w Iraku. Gdybyśmy nie mogli wyjść na spacer z rodziną, pograć w piłkę na boisku czy w grę komputerową, albo obejrzeć ulubiony serial telewizyjny, pójść na dyskotekę, wyjechać na wakacje w góry lub nad morze, uczyć się, studiować, pracować! Czy nadal uważasz, że Ciebie to nie dotyczy? Właśnie, że dotyczy, gdyż w każdej chwili to u nas może dojść do zamachu terrorystycznego, zginą tysiące ludzi, a wśród nich możesz być Ty albo ktoś z Twoich bliskich. Później prezydent któregoś z mocarstw światowych uzna, że w Polsce jest centrum dowodzenia organizacją terrorystyczną i wprowadzi do naszego kraju wojska. W ten sposób i u nas wybuchnie wojna, w której ucierpią niewinni ludzie. Abstrakcja? Wcale nie, dzisiejszy świat jest nieobliczalny. Zastanów się i nie mów więcej, że Ciebie to nie dotyczy.

Młodzi, zacznijmy od siebie! Popatrz z uśmiechem na kolegę, czy koleżankę ze szkoły, przywitaj się z sąsiadem, któremu od lat nie powiedziałeś „Dzień dobry”, otwórz drzwi kobiecie, która z małym dzieckiem w wózku chce wejść do sklepu. To nie boli, a uwierz mi, że zaowocuje w przyszłości. Promujmy w szkołach przyjazne i uczynne zachowania w społeczeństwie, uczmy siebie nawzajem tolerancji, udzielajmy się w wolontariacie i pomagajmy bezinteresownie tym, którzy tej pomocy potrzebują. Dzięki temu nasz świat stanie się piękniejszy.

Ponieważ to my jesteśmy młodym pokoleniem, to do nas należy kształtowanie nowej, lepszej przyszłości. Nie należy uciekać przed zagrożeniami, ale odważnie stawiać im czoła, bo tylko to pozwoli nam odnieść sukces w tej „cywilizacyjnej wojnie”. Każdy z nas może stać się wojownikiem i używając różnego oręża – zwyciężyć!

Warto pomyśleć o zachowaniu pokoju i bezpieczeństwa na świecie, bo jak pokazały to minione wieki, łatwiej jest wywołać konflikt, niż wprowadzić pokój. Miłość, szacunek, miłosierdzie, braterstwo, pomoc – zastanówmy się, czy nie za rzadko te wartości pojawiają się w naszym życiu.

Przygotowały: Agata Ostrowska i Karolina Stelmach z klasy II h ZSO – Liceum Ogólnokształcące im. ONZ w Biłgoraju